|
พบผู้กำกับหนังรางวัลตุ๊กตาทองในปีนี้
3 หน ครั้งแรกน่าจะราว ๆ ใกล้ปลายปีก่อน ที่ร้าน Bar Bali ของไอ้แสน
คราวนั้นเจอกัน 6-7 คนในวาระเลี้ยงรับกลับสู่นรก (ฮา)
รู้จากคราวนั้นถึงเรื่องราวอันน่าตื่นเต้นของไอ้มนต์
ที่ผันตัวจากการทำหนังให้อาร์เอส ฟิล์ม มาเป็นเจ้าของร้านหนังสือเช่า
"อ่านจัง" ร้านอยู่หน้า ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ ริมคลองประปา ประชานิเวศน์
โน่น
มนต์มันเล่าเท้าความ เรื่องการตั้งร้านของมันให้ฟังยาวเหยียด
เป็นเรื่องราวอันสนุกสนาน เพราะกว่าจะมาเป็นร้านอ่านจังอันเก๋ไก๋ เป็นที่นิยมชมชอบของบรรดานักศึกษา
ซึ่งมีขาประจำเป็นจำนวนมาก (ไม่ประจำได้ไง ก็ต้องยืมต้องคืนกันตลอด)
ก็ต้องฝ่าวิกฤตการณ์การแข่งขัน มามากพอสมควร แถมยังมีเรื่องเจ้าท่งเจ้าที่ที่ดูเหมือน
สุดท้ายแล้ว จะเข้าข้างเพื่อนของเราให้ได้ทำมาค้าขึ้น
| ก่อนจะเป็นร้านอ่านจังที่ปัจจุบันเป็นเหมือนซุ้มหนังสือ
มนต์เคยเช่าตึกแถวห่างกันไม่กี่ก้าว แต่แล้วถูกเจ้าของที่ทำมิดีมิร้าย
ไม่ซื่อสัตย์ นิสัยไม่ดี เลยต้องถอนตัวมาปักหลักอยู่เยื้อง ๆ ร้านเดิม
ซึ่งเจ้าของปล่อยต่อให้ร้านหนังสือเช่าอีกร้านมาเปิดกิจการ (แน่ะ
ดูมัน) มนต์ของเราก็ตั้งตาสู้ ไปเอาซุ้มโค้ก (แดง ๆ แบบมีประตู
หน้าต่างเปิดออกได้) มาทำเป็นร้าน ตั้งอยู่ริมคลองประปานั่นเอง
ในบริเวณนอกซุ้มโค้ก ก็มีเก้าอี้ โต๊ะ เผื่อไว้ให้ใครมานั่งเล่น
นั่งอ่านหนังสือ เล่นเกม แวะไปคราวโน้นก็เห็นนักศึกษามาใช้บริการกันไม่ได้ขาด
มีผู้หญิงขนมหวานเย็นขายอยู่ด้วย ไม่รู้เป็นเมียลับ ๆ ของมันหรือเปล่า
(มันไม่ได้บอก จะให้เดาดีกว่านี้ได้ยังไง) |
บัตรสมาชิกร้าน"อ่านจัง"
คุณมีหรือยัง?
|
สรุปว่าดี เวิร์ค ร้านหนังสือเช่าร้านใหม่ที่มาแทนร้านมนต์ศักดิ์ไม่มีคนเข้าเลย
ให้ตายเถอะ ผีคุณยายเจ้าที่นี่มีฤทธิ์จริง ๆ
โอย เรื่องเจ้าที่คุณยายนั่นยาว
ไว้เจอมันเอง มีโอกาสนั่งนิ่ง ๆ สักครึ่งชั่วโมงแล้วค่อยถามมัน รับรองสนุก!
มนต์ตอนนี้ดูมันก็โอเค (ไม่ได้แปลว่าหล่อ)
ไว้ผมยาวอย่างที่เคยคุ้นตาสมัยเรียน ท่าทางก็น่าจะแฮ้ปปี้กับชีวิตพอสมควร
รูปถ่ายข้างบน
ก็ที่ บาร์บาหลีของแสน ถ.พระอาทิตย์เมื่อราวปลายปีก่อนนั่นแหละ.
contact
Monsak: 01-3394027
Names mentioned in the story :
แสน
|
